تاب‌آوری مالی در برابر بلایای طبیعی: درس‌هایی از تجربه‌های کشورها ۲۰۱۹
Fiscal Resilience to Natural Disasters: Lessons from Country Experiences 2019

بلایای طبیعی فاجعه‌آمیز بزرگ و حوادث مکرر کوچک، خسارات اقتصادی قابل توجهی ایجاد می‌کنند. در طول سی سال گذشته، خسارات ناشی از بلایای بزرگ به طور چشمگیری افزایش یافته است. تنها در ده سال گذشته، اقتصادهای با درآمد بالا و اقتصادهای با درآمد متوسطِ با رشد سریع، حدود ۱.۲ تریلیون دلار آمریکا هزینه اقتصادی ناشی از شوک‌های مختل‌کننده به دلیل خطراتی مانند طوفان یا سیل را تجربه کرده‌اند.

هزینه‌های ناشی از بلایا اغلب بر دوش دولت‌ها سنگینی می‌کند، به ویژه در مواردی که پوشش بیمه‌ای برای این هزینه‌ها محدود است. اغلب دولت‌ها نه تنها مسئول هزینه‌های مربوط به بازسازی دارایی‌ها و خدمات عمومی هستند، بلکه از آن‌ها خواسته می‌شود تا برای سایر تعهدات آشکار و ضمنی که قبل از وقوع فاجعه داده شده است، تأمین مالی کنند. هزینه‌هایی که بلایا بر دولت‌ها و در نهایت بر مالیات‌دهندگان تحمیل می‌کنند، باید به عنوان بدهی‌های احتمالی یا زمانی که بلایا منجر به کاهش درآمدهای عمومی می‌شوند، به عنوان زیان‌های احتمالی درآمد در نظر گرفته شوند. این هزینه‌ها و زیان‌های درآمدی تنها در صورتی رخ می‌دهند که یک رویداد نامشخص، مانند یک فاجعه، واقعاً اتفاق بیفتد. بدهی‌های احتمالی مرتبط با بلایا، یک نوع از بدهی‌های احتمالی دولت هستند.

این گزارش، یافته‌های یک مطالعه تطبیقی را ارائه می‌کند که به بررسی این موضوع می‌پردازد که دولت‌ها تا چه حد به طور موثر بدهی‌های احتمالی مرتبط با بلایا و خطرات مالی بالقوه ناشی از آن‌ها را در چارچوب‌های مالی عمومی مدیریت می‌کنند. این گزارش، سیاست‌ها و رویه‌های مجموعه‌ای از نُه اقتصاد منتخب با درآمد متوسط و بالا را مستندسازی و مقایسه می‌کند و بر پاسخ و برنامه‌های آن‌ها برای مقابله با بلایا از منظر مالی عمومی تمرکز دارد. اقتصادها بر اساس میزان قرار گرفتن در معرض بلایای طبیعی و تجربه منظم آن‌ها از این بلایا انتخاب شده‌اند و هدف، گنجاندن اقتصادهایی با اندازه‌ها و ظرفیت‌های مالی متفاوت بوده است. بخش ۱ این گزارش، ابتدا اثرات اقتصادی و به طور خاص اثرات مالی ناشی از بلایا در اقتصادهای منتخب را شرح می‌دهد. نُه مطالعه موردی مفصل، به عنوان بخش ۲ این گزارش ارائه شده‌اند.

Large-scale catastrophic and smaller recurrent disasters generate considerable economic losses. Over the past thirty years, damages from major disasters have increased significantly. In the last ten years alone, both high-income and fast-growing middle-income economies have experienced an estimated 1.2 trillion US dollars in economic costs from disruptive shocks due to hazards such as storms or floods. The costs of disasters are often largely shouldered by governments, particularly where insurance coverage for these costs is limited. Often governments are not only responsible for the costs related to restoring public assets and services, but are also asked to provide financing for other explicit and implicit commitments made prior to a disaster. The costs that disasters impose on governments, and ultimately on taxpayers should be considered contingent liabilities or, when disasters lead to reductions in public revenues, contingent revenue losses. These expenses and revenue losses arise only if an uncertain event, such as a disaster, actually happens. Disaster-related contingent liabilities are one type of government contingent liability. This report presents the findings of a comparative study that assesses how effectively governments manage disaster-related contingent liabilities, and the potential fiscal risks arising from them, within public finance frameworks. The report documents and compares the policies and practices of a set of nine selected middle- and high-income economies focusing on their response to and plans for disasters from a public financial perspective. Economies were selected on the basis of their exposure to and regular experience of natural disasters, and with the aim of including economies of different sizes and fiscal capacity. Part 1 of the report first describes the economic impacts, and more specifically the fiscal impacts, arising from disasters in the selected economies. The nine detailed case studies are included as part 2 of the report.