مهارت های ارتباطی برای جراحان: راهنمای معاصر ۲۰۲۲
Communication Skills for Surgeons: A Contemporary Guide 2022

از لحاظ تاریخی، ارتباطات به عنوان یک مهارت ثانویه یا “مهارت نرم” برای جراحان توصیف می شد. امروزه، ارتباطات هوشمندانه، هم با بیماران و هم با همکاران، یک عنصر اساسی از عمل جراحی جامع را تشکیل می دهد و بخش اصلی “مهارت های غیرفنی برای جراحان” را تشکیل می دهد که به طور فزاینده ای در عمل جراحی مدرن شناخته می شوند.

ارتباط خوب در هر تعامل با بیمار ضروری است: گرفتن شرح حال، ارائه توضیحات، کسب رضایت، اعلام خبرهای بد و مدیریت برخوردهای دشوار مانند بیمار مطالبه گر یا خشمگین. ارتباط خوب با بیماران باعث افزایش اعتماد، تبعیت و رضایت کلی بیمار می شود و شکایات و ادعاهای قصور پزشکی را کاهش می دهد.

ارتباط با کیفیت بالا همچنین هنگام تعامل با همکاران بسیار مهم است: در اتاق عمل، در بخش، هنگام ارجاع و سازماندهی آزمایش های ویژه. در برنامه های شلوغ متخصصان پزشکی، چنین ارتباطی باید مختصر و مرتبط باشد. ساختارهای تیمی باید به همه اعضا قدرت دهند تا صحبت کنند تا از بروز آسیب جلوگیری شود. ارتباط نامناسب، ریشه اصلی اکثر رویدادهای ناگوار جدی است. علاوه بر این، ارتباط خوب استرس شغلی را کاهش می دهد و رضایت جراح را افزایش می دهد.

ارتباط خوب یک رفتار ذاتی نیست. بلکه یک مهارت آموختنی است که بر اساس اصول کلیدی استوار است. مطالعات به وضوح نشان داده اند که آموزش در زمینه ارتباطات، نتایج و رضایت بیمار را بهبود می بخشد. چارچوب های متعددی برای تسهیل ارتباط خوب در سناریوهای خاص توصیف شده اند: SPIKES برای اعلام خبرهای بد، SBAR برای تحویل شیفت، جلسات توجیهی و رفع ابهام جراحی، از جمله چند مورد.

این کتاب درسی برای دانشجویان پزشکی، کارورزان جراحی و مشاوران جراحی در سطح بین المللی در نظر گرفته شده است. این کتاب برای تمرین روزمره، امتحانات و OSCEها، مانند امتحانات نهایی پزشکی، MRCS، FRCS و معادل های بین المللی و مصاحبه هایی که در آن ایفای نقش اغلب گنجانده می شود، مرتبط است.

Historically, communication was described as a secondary, or ‘soft skill’ for surgeons. Now, astute communication, both with patients and with colleagues, forms a fundamental element of holistic surgical practice and comprises a core component of the ‘Non-Technical Skills for Surgeons’ that are increasingly recognised in modern surgical practice.

Good communication is required during each patient interaction: history taking, explanation, consent, breaking bad news, and managing difficult encounters such as the demanding or angry patient. Good communication with patients improves patient trust, compliance and overall satisfaction, reduces complaints and malpractice claims.

High quality communication is also fundamental when interacting with colleagues: in theatre, on the ward, whilst making referrals and organising special tests. In the busy schedules of medical professionals, such communication must be succinct and relevant. Team structures must empower all members to speak up, so as to prevent harm being done. Suboptimal communication is a root cause for the majority of serious adverse events. Furthermore, good communication reduces job stress and enhances satisfaction for the surgeon.

Good communication is not an inborn behaviour; it is a learned skill that is based on key principles. Studies have clearly demonstrated that education in communication improves patient outcomes and satisfaction. Several frameworks have been described, to facilitate good communication in certain scenarios: SPIKES for breaking bad news, SBAR for handover, surgical briefs and de-briefs, to name a few.

This textbook will be aimed towards medical students, surgical trainees and surgical consultants internationally. It is relevant to every-day practice, examinations and OSCEs, such as medical finals, MRCS, FRCS and international equivalents, and interviews where role play is often featured.